جمهوری‌خواهی | احزاب| آزادی بیان|اقتصاد سیاسی|مزدبگیران| پیکار برابری| دانشگاه| بین‌الملل| حقوق بشر| سياست جنبش سبز| اندیشه

تهران: تقلبی به گستردگی یک کلانشهر

به آنچه شش نفرمان دیده بودیم اکتفا نکردیم. با دوستانی که معلوم شد آنها هم هر کدام ۴ یا ۵ نفره تصمیم گرفته بودند به شعبه‌های اخذ رأی سرکشی کنند تماس گرفتیم. پاسخ همه روشن بود: خبری نیست. تعداد شعبه ها را کم کرده بودند اما باز هم بسیاری از شعبه‌ها خالیِ خالی بود. یعنی دریغ از یک نفر. نزدیک‌های حسینیه ارشاد بودیم. مجری رادیو فریاد می‌کشید از فرط ازدحام جمعیت، راهبندان غیرقابل توصیفی در خیابان شریعتی ایجاد شده‌است. به اصرار، دوستمان را که پشت فرمان بود وادار کردیم به طرف حسینیه برود. می‌گفت حوصله گرفتار شدن در راهبندان را ندارد. بالاخره رفتیم: نه از راهبندان خبری بود و نه از ازدحام جمعیت. بالاخره چند قدم بالاتر گروهی بیست نفره را دیدیم که دور هم جمع شده بودند. نفهمیدم علی مطهری را دوره کرده بودند یا کس دیگری را. اما هر چه بود ازدحام برای رأی نبود.